[Εργατικός τομέας Ρουβίκωνα] Την Κυριακή, 20 Ιουλίου, αναρτήθηκε πανό στον Σύνδεσμο Προστασίας Παιδιών και ΑμΕΑ “Coveramea”, στον Χολαργό
Σύλλογοι ή κέντρα συλλογικής εκμετάλλευσης;
Η περίπτωση του Coveramea
Δεν είναι η πρώτη φορά που σύλλογοι επ’ ωφελείᾳς αποδεικνύονται θύλακες σκοταδισμού που η λειτουργία τους θυμίζει περισσότερο ιδρύματα κράτησης παρά χώρους αλληλεγγύης. Πίσω από κλειστές πόρτες με ετικέτα “κοινωνική προσφορά”, συχνά βρίσκεται ο εκφοβισμός, η αδιαφορία και η ψευδοφιλανθρωπία.
Ο Σύνδεσμος Προστασίας Παιδιών και ΑμΕΑ Χολαργού Coveramea είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση εργασιακής γαλέρας όπου οι αυταρχικές πρακτικές, η καταστολή και η πλήρης απαξίωση, τόσο των εργαζομένων όσο και των ωφελούμενων, είναι η κυρίαρχη πραγματικότητα.
Στην απεργία της 9ης Απριλίου, τρεις εργαζόμενες και ένας εργαζόμενος απέργησαν ασκώντας τα δικαιώματά τους. Ως απάντηση, η διοίκηση, με αντανακλαστικά που αρμόζουν στο θεσμικό όργανο καταστολής που είναι, πίεσε στην εξαναγκαστική παραίτηση των απεργών κυκλοφορώντας δύο μέρες μετά τις ειδικότητες τους σε αγγελία. Τελικά, η διεύθυνση προχώρησε στην εκδικητική απόλυση εργαζόμενης μονογονέα, αφού πρώτα προσπάθησε να την αναγκάσει να υπογράψει σύμβαση ορισμένου χρόνου που θα έληγε λίγες εβδομάδες μετά. Μία πράξη που στόχο έχει την κατάργηση του δικαιώματος στην απεργία χρησιμοποιώντας ως όπλο τον φόβο της απόλυσης. Η εργαζόμενη απευθύνθηκε στην επιθεώρηση εργασίας η οποία, για άλλη μια φορά, προστάτευσε τον κρατικό μηχανισμό προτείνοντας την επίλυση του ζητήματος μέσω δικαστικής διαμάχης.
Εργαζόμενες και εργαζόμενοι υποβάλλονται σε παράλογες υποχρεώσεις εκτός των ειδικοτήτων τους ανάλογα με τις διαθέσεις των αφεντικών, ενώ την ίδια στιγμή υπάρχουν κενά σε κρίσιμες ειδικότητες που καθιστούν τον χώρο επικίνδυνο για τα παιδιά και τους εργαζόμενους. Σε ένα χώρο που στεγάζονται νεαρά άτομα και άτομα με αναπηρίες – είναι κέντρο διημέρευσης και ημερήσιας φροντίδας – κυριαρχούν οι κοτζαμπάσικες σύγχρονες τακτικές των αφεντικών που έχουν το κέρδος πάνω από τις ζωές των εργαζομένων, και σε αυτή την περίπτωση, και πάνω από τις ζωές των 220 ωφελούμενων που βρίσκονται στον σύλλογο.
Τα στοιχεία που καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες φωτογραφίζουν το απαράδεκτο τοπίο που έχουν στήσει σε αυτό το φιλανθρωπικό τσίρκο:
5 νοσηλεύτριες εκ των οποίων οι 2-3 απασχολούνται και σε εξωτερικές δραστηριότητες για 3 ώρες την ημέρα.
Δεν υπάρχουν φυσιοθεραπευτές, λογοθεραπευτές και εργοθεραπευτές για τις ανάγκες των ωφελούμενων.
12-20 ωφελούμενοι χωρίς νοσηλευτή και χωρίς δεύτερο εκπαιδευτή/τρια στα εργαστήρια.
Σε 60 ωφελούμενους αντιστοιχούν μόνο 3 γυναικείες και 1 ανδρική τουαλέτα.
Συγκάλυψη σεξουαλικών συνευρέσεων ωφελούμενων σε τουαλέτες λόγω έλλειψη επαρκούς παρακολούθησης και κενών θέσεων εργασίας.
Έλλειψη δημιουργικής απασχόλησης ωφελούμενων και ´παρκάρισμα’ μπροστά από οθόνες, ακόμα και για ωφελούμενο με επιληψία του οποίου η κατάσταση απαγορεύει αυστηρά κάτι τέτοιο.
Αν αναρωτιέται κανείς ή καμία γιατί ο σύλλογος συνεχίζει να δέχεται ακόμα ωφελούμενους μετά από τόσο μεγάλες κατηγορίες, είναι γιατί η διεύθυνση συντεχνιακά και μαφιόζικα αποκρύπτει πληροφορίες από ανεξάρτητους φορείς που κάνουν περιοδικούς ελέγχους, φιμώνοντας τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες, απαγορεύοντας τους την επικοινωνία με τους εκπροσώπους, όπως απαγορεύει και την επικοινωνία μεταξύ των επαγγελματιών με τους γονείς και τους κηδεμόνες των ωφελούμενων.
Από τα παραπάνω, επαγωγικά προκύπτει μία ιδρυματοποιημένη κόλαση που αποτελεί καθημερινό κίνδυνο για την υγεία και την ζωή τόσο των ωφελούμενων όσο και των εργαζομένων. Η πλήρης υπολειτουργία, η συγκάλυψη και η γενικότερη εγκληματική στάση της διοίκησης απέναντι σε όλους τους εμπλεκόμενους δημιουργούν επικίνδυνα κενά τα οποία παραπέμπουν περισσότερο σε ένα σύγχρονο κέντρο συγκέντρωσης παρά σε έναν κοινωφελή οργανισμό.
Για άλλη μια φορά, τίποτα από τα παραπάνω δεν θα ήταν εφικτό αν κράτος και παρακράτος δεν έβαζαν πλάτες. Ο Κωνσταντίνος Πολυχρόνης Τίγκας, πρόεδρος του Coveramea, είναι το αποτέλεσμα ενός συστήματος που προστατεύει τους ιδεολογικούς συγγενείς του ενισχύοντας την πολιτική καταστολή και την εκμετάλλευση με πολιτική κάλυψη. Ο Τίγκας διατηρεί στενές σχέσεις στους κύκλους της Νέας Δημοκρατίας ενώ διακηρύσσει «κοινωνική ευαισθησία» τη στιγμή που φωτογραφίζεται με τον Μιχαλολιάκο. Η οικογένεια Τίγκα λειτουργεί με απόλυτη ασυδοσία, γνωρίζοντας ότι κανείς δεν θα τους αγγίξει, και υιοθετεί όλα τα στοιχεία που συντελούν στη σύγχρονη εργασιακή πραγματικότητα του εξαναγκασμού και της εκμετάλλευσης.
Σε αυτές τις συνθήκες, για ακόμα μία φορά, εμείς λέμε ότι η μόνη λύση απέναντι στην ασυδοσία των αφεντικών είναι η οργανωμένη αντεπίθεση από τα κάτω.
Είναι στην ευθύνη όλων μας να δημιουργήσουμε τις κατάλληλες συνθήκες ταξικής πάλης και να οπλίσουμε την τάξη μας.
Για να μην μένει τίποτα αναπάντητο.
ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟΣ, ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΗ.
Αν βρεθείς σε αδιέξοδο ή σε δύσκολη θέση στον εργασιακό σου χώρο, μπορείς να επικοινωνήσεις μαζί μας και να ενταχθείς στον αγώνα για να προστατεύσουμε την τάξη μας.
ΜΕ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ ΣΠΑΜΕ ΤΟΝ ΤΣΑΜΠΟΥΚΑ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ
ΟΡΓΑΝΩΣΟΥ ΣΤΟΝ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΟΜΕΑ ΤΟΥ ΡΟΥΒΙΚΩΝΑ
