Κάλεσμα αλληλεγγύης στα δικαστήρια της Ευελπίδων (Παρασκευή, 22/11, 12:00)
Στις 31 του Οκτώβρη, σε έκρηξη σε διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους, πεθαίνει ο αναρχικός Κυριάκος Ξ. και τραυματίζεται σοβαρά η αναρχική Μαριάννα Μ.
Από την πρώτη στιγμή, τα media έκαναν σαφές ότι επίκειται αντιτρομοκρατικό υπερθέαμα. Συντήρησαν για μέρες ένα πέπλο σιωπής για τις ταυτότητες των θυμάτων που προφανώς εντόπισαν από την πρώτη στιγμή, άρχισαν σενάρια περί «τρομοκρατίας», γενικά φάνηκε πως είναι μια υπόθεση στην οποία σκοπεύουν να επενδύσουν.
Και επένδυσαν.
Ακολουθήθηκε όλο το «αντιτρομοκρατικό» πρωτόκολλο που έχουμε δει να ξεδιπλώνεται σε δεκάδες περιπτώσεις στο παρελθόν. Από τις απάνθρωπες ανακρίσεις σε μια πολυτραυματία μέχρι τον εγκλεισμό της, σε αυτή την κατάσταση, στο νοσοκομείο-σφαγείο των φυλακών Κορυδαλλού έως τη νέα σύλληψη και τις προφυλακίσεις των Δ.Ζ. και Δ., καθώς και μια βροχή από σενάρια στα ΜΜΕ.
Είμαστε σε μια ιστορική στιγμή που βιώνουμε μεγάλες κοινωνικές, γεωπολιτικές και οικονομικές κρίσεις, ενώ μπροστά μας θα βρούμε ακόμα μεγαλύτερες. Που και στο πολιτικό πεδίο της Ελλάδας, η σταθερότητα και οι κατεστημένες ισορροπίες δύναμης απειλούνται. Σε μια στιγμή που η ύφεση των κοινωνικών αγώνων, εκτιμούμε, αρχίζει να αναστρέφεται. Το καθεστώς δεν θα χάσει καμιά ευκαιρία να στήσει υπερθεάματα καταστολής και, όπως αφελώς φαντάζεται, να φέρνει τον κόσμο του αγώνα σε θέση άμυνας. Ούτε και η Νέα Δημοκρατία θα χάσει την ευκαιρία να δείξει δεξιό πρόσωπο σε μια εποχή που η ακροδεξιά κυβερνάει τις ΗΠΑ και η ακροδεξιά στην Ελλάδα ισχυροποιείται μέσα στο καθεστώς και την απειλεί.
Για όλους τους λόγους του κόσμου, το σόου απαιτούσε μια εντυπωσιακή συνέχεια. Χρειάζονταν κι άλλες συλλήψεις και μάλιστα ατόμων που θα μπορούσαν να «πουληθούν» ως «ηγετικές» ή «καθοδηγητικές» μορφές, ώστε να κατανοήσει το σενάριο ο μέσος ψηφοφόρος της Νέας Δημοκρατίας και να εμπιστευτεί ξανά το στιβαρό τιμόνι της κυβέρνησης στα «ζητήματα ασφάλειας».
Ο Νίκος Ρωμανός ήταν μια θαυμάσια επιλογή για αυτόν τον ρόλο αφού, πέραν των άλλων, ξυπνάει μνήμες από το 2008, μπορεί να παρουσιαστεί ως «υπότροπος» που εκμεταλλεύτηκε την «κρατική μεγαλοψυχία» και ταιριάζει ηλικιακά.
Δεν θα πούμε τίποτα για το πώς μπορεί η αντιτρομοκρατική να βρει μια σακούλα με αποτύπωμα κάποιου αναρχικού και να την βάλει οπουδήποτε. Έχουμε δει χειροτέρα από τον 12ο όροφο της ΓΑΔΑ και μάλιστα σε εποχές που φοβόντουσαν περισσότερο τις κοινωνικές αντιδράσεις. Γιατί σίγουρα στον υπολογισμό τους ήταν πως, σε μια τέτοια περίοδο ύφεσης των κοινωνικών αγώνων, θα πάρουν και τη ρεβάνς από τις κινηματικές νίκες στο παρελθόν που αφορούσαν και στο Νίκο Ρωμανό.
Εδώ όμως αρχίζουν και αυτοί να βλέπουν ότι έκαναν λάθος.
Ο αγωνιστής Νίκος Ρωμανός, που επανειλημμένα έχει σταθεί με δύναμη κι αξιοπρέπεια, συσπειρώνει στην υπεράσπισή του ένα μεγάλο φάσμα προοδευτικού κόσμου που, με διαφορετικές προσεγγίσεις ο καθένας, υψώνουν τείχος. Το κράτος αρχίζει να βλέπει πως πράγματα που νόμιζε ξεριζωμένα, έξι χρόνια τώρα εξουσία και μονοκρατορία στον τύπο, ξαναφυτρώνουν. Και δεν είναι μόνο η αλληλεγγύη σε θύματα κρατικών σκευωριών. Είναι κι άλλα, και εκτιμούμε ότι θα φανούν σύντομα.
Ο Ρουβίκωνας εκφράζει την αλληλεγγύη του και το σεβασμό του στον Νίκο Ρωμανό.
Ο Ρουβίκωνας στέκεται στο πλευρό κάθε αγωνιζόμενου ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο, στο πλευρό κάθε αγωνιστή και αγωνίστριας στα χέρια της εξουσίας.
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΡΩΜΑΝΟ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΙΣΕΣ ΠΟΥ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΩΝ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ
