Εργατικός Τομέας Ρουβίκωνα: Παρέμβαση στον εκδοτικό οίκο Λιβάνη στα Εξάρχεια, για οφειλές δεδουλευμένων και άλλες εργοδοτικές αυθαιρεσίες.
Ακολουθεί το κείμενο που μοιράστηκε κατά τη διάρκεια της παρέμβασης.
(Βίντεο από την παρέμβαση στο 1ο σχόλιο της σχετικής δημοσίευσης στη σελίδα μας στο facebook, εδώ)
“ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΛΙΒΑΝΗ Ή ΑΛΛΙΩΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Τα τελευταία χρόνια συντελείται ένα όργιο εργοδοτικής αυθαιρεσίας στις εκδόσεις Λιβάνη, ή αλλιώς στις εκδόσεις απλήρωτης εργασίας.
“Είμαι ένας από τους δεκάδες εργαζόμενους που υποχρεωθήκαμε να φύγουμε από την εταιρία επειδή είχαμε μείνει απλήρωτοι για μήνες. Αντί μισθού παίρναμε ψεύτικες υποσχέσεις. Υποσχέσεις επί υποσχέσεων… και ξανά υποσχέσεις. «Τα κτίρια θα νοικιαστούν, τα κτίρια θα πουληθούν». Σε τελευταία επικοινωνία μετά το νέο έτος (2024), το ίδιο το αφεντικό ο Ηλίας Λιβάνης μου ζήτησε να μην αποχωρήσω, επειδή η υπόθεση έχει λήξει, τα κτίρια πουλήθηκαν, πήρε κιόλας και τον ρόλο του θύματος, κλασική συνταγή. «Πουλήθηκαν και φτηνότερα αλλά με ενδιέφερε να ικανοποιηθείτε εσείς και να πληρωθείτε». Όταν τον ρώτησα, χωρίς βέβαια να τον πιστέψω πόσο μακριά πηγαίνει η βαλίτσα, μου είπε μέχρι το τέλος του μήνα (Ιανουάριος του 2024). Ανακάτευε κιόλας όλα τα μεγάλα πολιτικά και οικονομικά τζάκια που συναγελάζονταν. Από τον Μπακογιάννη μέχρι τον Βαρδινογιάννη.” (από μαρτυρία-καταγγελία πρώην εργαζομένου στις εκδόσεις Λιβάνη).
Σύμφωνα με τη λογική των αφεντικών στις εκδόσεις Λιβάνη, η πληρωμή των εργαζομένων δεν αποτελεί μάλλον και ιδιαίτερη υποχρέωση της εργοδοσίας. Καλό κλίμα να υπάρχει και όλοι και όλες είμαστε μια οικογένεια, βάζουμε πλάτη, και όλα αυτά τα κλασικά τσιτάτα ενός καθημερινού παρασιτικού και πλιατσικολόγου αφεντικού.
Εδώ και χρόνια, η εργοδοσία στις εκδόσεις Λιβάνη βαράει πιστόλι σε μισθούς, χρωστώντας δεκάδες χιλιάδες δεδουλευμένα και αποζημιώσεις σε νυν και πρώην εργαζομένους της, απειλεί, υποτιμά και ξεφτιλίζει εργαζομένους. Αποκορύφωμα όλων αυτών ήταν η άρνηση της οικογένειας Λιβάνη να καταβάλει το δώρο Χριστουγέννων για το 2023. Ωστόσο, για να αποφύγει τη δημόσια έκθεση, αλλά και επακόλουθες νομικές κυρώσεις, κατέβαλε εν τέλει το 1/3 του δώρου (!). Θα λεγε κανείς, πως στη συγκεκριμένη περίπτωση, επέδειξαν ιδιαίτερη μεγαλοψυχία καταβάλλοντας το 1/3 του δώρου, προκειμένου να μπορέσουν οι εργαζόμενοι να πληρώσουν το νοίκι τους, τους λογαριασμούς τους και να βάλουν ένα πιάτο φαί στο τραπέζι για αυτούς και τις οικογένειές τους. Ξέρουμε πολύ καλά όλοι και όλες από την καθημερινή μας εμπειρία πως το 1/3 ενός χριστουγεννιάτικου δώρου φτάνει και περισσεύει για όλα αυτά.
Είναι γνωστό στην πιάτσα πως όπου Λιβάνης και δάνειο, και με αυτόν τον τρόπο συντηρούνται οι οικονομικές εργασίες της οικογένειας, με την εταιρεία να βρίσκεται στην κορυφή της λίστας των μεγαλοοφειλετών του δημοσίου. Το γεγονός, όμως, ότι κτίρια και περιουσιακά στοιχεία της οικογένειας είναι προσημειωμένα και με διαφορά τερτίπια προσπαθεί να σώσει οτιδήποτε αν σώζεται από τη μεγάλη της περιουσία, δεν σημαίνει πως οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενές τους θα πληρώσουν τα σπασμένα της δανειακής φούσκας που έχουν δημιουργήσει και συντηρούνται παρασιτικά με τις πλάτες του δημοσίου.
Αν χρειάζονται δανεικά και πλάτες, να τα ζητήσουν από τους μεγαλόσχημους φίλους τους, που κάθε τόσο διατυμπανίζουν πως έχουν, και έχουν. Να θυμίσουμε πως πρόσφατα στο Πολεμικό Μουσείο πραγματοποιήθηκε εκδήλωση παρουσίασης του τελευταίου βιβλίου του Μανώλη Κοττάκη από τις εκδόσεις Λιβάνη, με τη συμμετοχή του Κώστα Καραμανλή και του Αντώνη Σαμαρά, που εξελίχθηκε στο γνωστό σε όλους μας οικογενειακό δράμα της ΝΔ. Και αναρωτιόμαστε. Τόσες δεξιές ακρίδες εκεί μέσα, δεν αγόρασαν κανένα αντίτυπο για να μπορέσει να τα βγάλει πέρα ο Λιβάνης;
“Κατά την διάρκεια των τελευταίων μηνών που ήμουν στην εταιρία φάνηκε όλη η ξετσιπωσιά τους, η απανθρωπιά τους και η απατεωνιά τους. Ήταν μια περίοδος αποχωρήσεων και διάλυσης. Σε κάθε εργαζόμενο φέρθηκαν διαφορετικά… Σε άλλους που εκδιώχθηκαν πήγαν να φάνε την αποζημίωση βάζοντας να υπογράψουν πως την είχαν λάβει ενώ δεν είχαν πάρει σεντς… Σε άλλους έμπαιναν σε παζάρια και σε ψεύτικους διακανονισμούς τους οποίους βέβαια δεν τηρούσαν… (ιδιωτικά συμφωνητικά) κτλ…
Μέχρι που κάλεσαν συνάδελφο να τον επιπλήξουν πως έδινε μυστικά της εταιρίας για να τον ωθήσουν σε παραίτηση. […] Αυτοί (κάποιοι εργαζόμενοι) μετά την πανδημία παρέμειναν στην εταιρία και εργάζονται με μαύρα χρήματα (μου το έχει ομολογήσει ένας συνάδελφος). […] άλλοι συνάδελφοι είχαν δεχτεί μείωση, υπό τον όρο πως θα την δεχτούν για να πληρώνονται στην ώρα τους… (κερατάδες και δαρμένοι… ή στην δική μας περίπτωση απλήρωτοι και γδαρμένοι).” (από μαρτυρία-καταγγελία πρώην εργαζομένου).
Η εργοδοσία της εταιρείας Λιβάνη είναι ένα ακόμα τρανό και ατόφιο παράδειγμα του “ελληνικού θαύματος”. Μεγαλοαφεντικά με περιουσίες και άκρες στις πολιτικές και οικονομικές ελίτ, πλιατσικολόγοι και παράσιτα του δημοσίου, βγάζοντας κέρδη από απλήρωτους εργαζόμενους, πολλοί από τους οποίους βρίσκονται στα δικαστήρια διεκδικώντας τα δεδουλευμένα τους.
Δεν θα πρέπει όμως τα αφεντικά να νιώθουν ασφαλή. Δεν θα πρέπει να νομίζουν πως η ασυδοσία τους θα μένει ατιμώρητη. Θα πρέπει πάντα να θυμούνται πως κάποιοι τους περιμένουν στη γωνία.
ΤΑ ΧΡΕΗ ΤΟΥΣ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΘΑ ΤΑ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΣΕΠΗ ΤΟΥΣ
ΛΙΒΑΝΗ ΔΩΣΕ ΤΩΡΑ ΤΑ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΑ
Εργατικός Τομέας Ρουβίκωνα
Για επικοινωνία με τον τομέα: 6986960786
Για καταγγελίες εργασιακών αυθαιρεσιών: Κάθε Παρασκευή, 19:00-21:00, στο Κοινωνικό Κέντρο Βοξ (Αραχώβης & Θεμιστοκλέους γωνία, Εξάρχεια)
Για οργάνωση στον Εργατικό τομέα: https://docs.google.com/…/1FAIpQLSf2iD…/viewform?
