[Θεσσαλονίκη] Κάλεσμα στη διαδήλωση της εργατικής Πρωτομαγιάς (10:30, Καμάρα)
«Νωθρά δικαιώματα
κόκκινα ωράρια δροσερά
και λάγνα συνδικάτα.
Τ’ αφεντικά τις απεργίες αμείβουνε
με υπερωρίες
εμείς κεφάτα τις δουλεύουμε
αυτές γεννούν ωράρια νέα
νέα κεφάτα ωράρια εκχωρούμε
μαζί και τους νόμιμους τόκους τους
με υπεραξίες
δωροδοκώντας το έλεος ζούμε.» (“Πρωτομαγιά”, Γιάννης Βαρβέρης)
1η Μάη – Να μην λείψει κανένας/καμία από τον δρόμο.
Τον Μάη του 1886 στο Σικάγο, οι εργάτες και οι εργάτριες ενώθηκαν ενάντια στην καταπίεση και την εξαθλίωση που συνόδευαν οι μισθοί πείνας και οι αβίωτες συνθήκες εργασίας. Αποτελεί ιστορικό μας χρέος η διατήρηση της μνήμης ενάντια στη λήθη. Η εργατική Πρωτομαγιά είναι οι μνήμες μας από ημέρες που μας φανέρωσαν ότι τα δικαιώματά μας δεν είναι «θεόσταλτα» ούτε και βέβαια θα μας χαριστούν. Οι μέρες του Μαΐου, θα είναι πάντα εδώ να μας θυμίζουν τη σημασία των αγώνων μας για έναν κόσμο πιο όμορφο και δίκαιο.
Ο κόσμος όμως δεν θα αλλάξει ούτε με δάκρυα, ούτε με σιωπηλή δυσαρέσκεια, περιμένοντας τις εκλογές να εκφραστεί.
Η αλλαγή θα έρθει από συλλογικούς αγώνες της κοινωνικής βάσης. Όλοι και όλες πρέπει να πάρουμε πίσω τις ζωές μας και να διεκδικήσουμε στον δρόμο και στους χώρους εργασίας, ενάντια σε όλους αυτούς που μας θέλουν υποταγμένους .
Το έγκλημα στα Τέμπη ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Ένα ποτήρι που γέμιζε με αληθινή φτώχεια, με ακρίβεια, με την κατάργηση κάθε εργασιακού δικαιώματος, με τα σπίτια μας κατασχεμένα από funds και τράπεζες, με πανάκριβα ενοίκια, με τη διάλυση του συστήματος υγείας, με την απροκάλυπτη και αλαζονική διαφθορά, με την καταστολή και τις παρακολουθήσεις, με την ασυδοσία των αφεντικών, με την εμπλοκή σε πολέμους, με την επιδεικτική ατιμωρησία των ισχυρών που μπορούν να σκοτώνουν, να κλέβουν, να βιάζουν σαν να είναι κατοχυρωμένο προνόμιό τους.
Το έγκλημα των Τεμπών απελευθέρωσε μια δυναμική. Αυτή η δυναμική πρέπει να συνεχίσει και να μεγαλώσει. Η εξουσία πάντα υπολογίζει στην κοντή μνήμη των πολλών, πάντα σχεδιάζει τις κινήσεις της με τη βεβαιότητα πως ένα μεγάλο κύμα αντίδρασης θα «κάνει τον κύκλο του» και όλα θα ησυχάσουν. Εδώ πρέπει να τους διαψεύσουμε. Πρέπει να ψηλώσουμε.
Η Πρωτομαγιά έχει όλη την πολιτική και συμβολική σημασία για να συγκεντρώσει τη μάχιμη δυσαρέσκεια που χρειάζεται για να συντηρήσουμε και να μεγαλώσουμε τον φόβο τους. Αλλά και αυτή η ίδια η μέρα από μόνη της δεν είναι αρκετή. Χρειάζεται το κάτι παραπάνω που θα μετατρέψει τον φόβο τους σε πανικό όταν καταλάβουν πως αυτός ο κύκλος όχι μόνο δεν έκλεισε αλλά μεγαλώνει. Όταν καταλάβουν πως πια δεν μπορούν να στρέψουν αλλού την προσοχή του κόσμου, ούτε καν στις επερχόμενες εκλογές. Όταν καταλάβουν ότι δεν έχουν βαλβίδα αποσυμπίεσης. Όταν δουν μια κοινωνική βάση έτοιμη και προσηλωμένη σε έναν πολύπλευρο αγώνα, ικανό να κάνει την εξουσία να υποχωρήσει σε διάφορα μέτωπα.
Αυτήν την πρωτομαγιά πρέπει όλοι και όλες να την πάρουμε πολύ σοβαρά. Πρέπει να ρισκάρουμε τη σύγκρουση με το αφεντικό μας και να απεργήσουμε. Και όχι μόνο. Πρέπει να μην κάτσουμε μέσα, να μην πάμε βόλτα και να κατέβουμε στις διαδηλώσεις.
Δεν πρέπει να χαθεί η ευκαιρία, δεν πρέπει να τους αφήσουμε να αναθαρρήσουν.
Ο Ρουβίκωνας την 1η Μάη θα είναι στον δρόμο, οργανωμένα και αποφασιστικά και καλεί άπαντες να πλαισιώσουν το μπλοκ του.
Όλοι και όλες στον δρόμο.
Ρουβίκωνας