[Μεγάλη Παναγιά, Χαλκιδική] Μοίρασμα κειμένων στο χωριό Μεγάλη Παναγιά, ανάρτηση πανό στο εργοτάξιο της Eldorado Gold και στο δάσος στις Σκουριές.
👇Ακολουθεί το κείμενο που μοιράστηκε:
ΟΧΙ ΣΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ – ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΡΥΞΗ ΧΡΥΣΟΥ
Εδώ και δεκαετίες, η Βορειοανατολική Χαλκιδική και ειδικά οι Σκουριές έχουν μετατραπεί σε ένα πεδίο, όπου κράτους και κεφάλαιο κάνουν πλιάτσικο, καταστέλλουν και ρημάζουν την τοπική κοινωνία, τους ανθρώπους και το περιβάλλον της. Πίσω από τις υποσχέσεις για ‘’ανάπτυξη’’, ‘’επενδύσεις’’ και ‘’θέσεις εργασίας’’, κρύβεται η ωμή πραγματικότητα του τυχοδιωκτικού και καταστροφικού καπιταλισμού του 21ου αιώνα: η πλήρης λεηλασία του τόπου από τη χρυσή γαλέρα της “Eldorado Gold” σε άρρηκτη συνεργασία με το κράτος, τις εκάστοτε κυβερνήσεις και τα ντόπια τσιράκια τους.
Ό,τι δεν καταφέρνουν οι φωτιές, οι πλημμύρες και οι σεισμοί, το ολοκληρώνουν οι «νόμιμες» εξορύξεις, τα αιολικά πάρκα και η ανάπτυξη τους, αποψιλώνοντας, ξεραίνοντας, δηλητηριάζοντας. Για να γεμίσουν οι τσέπες των μετόχων, ισοπεδώνονται ζωές, κοινωνίες και περιβάλλοντα χωρίς δεύτερη σκέψη.
Στις Σκουριές, η εταιρία αυτή δεν παράγει μόνο τα ‘’συνηθισμένα’’ μεταλλευτικά απόβλητα, αλλά διαλύει κάθε έννοια υγιούς και βιώσιμου περιβάλλοντος με ένα κοκτέιλ καρκινογόνων ουσιών, που εκπέμπουν μολύνσεις, ρυπογόνο σκόνη και καρκίνους. Μια οικολογική βόβα που, για λίγα γραμμάρια χρυσού, αφήνει πίσω σύννεφα σιλικόνης και αρσενικού, ένα οικολογικό έγκλημα που φέρει την υπογραφή όσων βαφτίζουν αυτήν την καταστροφή «επένδυση». Στο ήδη επιβαρυμένο περιβάλλον της περιοχής, η αποστράγγιση του υδροφόρου ορίζοντα για χάρη των αναγκών της εξόρυξης είναι θέμα χρόνου να δημιουργήσει προβλήματα λειψυδρίας και υποβάθμισης της ποιότητας του νερού σε όλη την περιοχή, με τελικό αποτέλεσμα την ερημοποίηση και την ολική καταστροφή του τοπικού περιβάλλοντος και της οικονομίας.
Κι όλα αυτά με την πλήρη κάλυψη κράτους, θεσμών και τοπικών αρχών. Μπράβοι, εργολάβοι, εξαγορασμένα τσιράκια έγιναν επί χρόνια το μακρύ χέρι της “Eldorado”. Χωριά ολόκληρα χωρίστηκαν στα δύο, οικογένειες χώρισαν, συντροφικότητες έγιναν εχθρότητες. Αφήσανε μια ολόκληρη κοινωνία διχασμένη, ενώ οι ίδιοι εργαζόμενοι που περιφρουρούσαν τις εγκαταστάσεις, απολύονται τώρα από την ίδια εταιρεία που τους έταζε ένα εξασφαλισμένο μέλλον. Ο αγώνας στις Σκουριές δεν ήταν ποτέ μόνο οικολογικός. Είναι αγώνας κοινωνικός και ταξικός, είναι αγώνας επιβίωσης. Το μόνο που παράχθηκε ήταν ασθένειες, φτώχεια και εξάρτηση. Η ‘’Eldorado’’ δεν ενίσχυσε την τοπική κοινωνωνία και οικονομία – τις υποδούλωσε. Δεν έφερε πρόοδο και ενότητα, αλλά θάνατο και διχόνοιες.
Όταν μια κοινωνία οργανώνεται, σηκώνει κεφάλι και παλεύει συλλογικά για τη ζωή της, γίνεται αμέσως στόχος. Πάγια τακτική του κράτους και των αφεντικών απέναντι μας είναι η ποινικοποίηση, η καταστολή, ο εξευτελισμός, η συκοφάντηση. Είτε στην Κερατέα, είτε στα Άγραφα, είτε στα Εξάρχεια, είτε στις Σκουριές, το σύστημα αντιδρά πάντα το ίδιο: με ξύλο, δακρυγόνα, παρακολουθήσεις, εφόδους στα σπίτια και δίκες-παρωδίες. Όλα για το κέρδος των λίγων. Το δίκαιο χάνεται ειδικά όταν αυτός που ζημειώνεται είναι η κοινωνική βάση. Όταν η τάξη μας διεκδικεί, τότε κράτος και αφεντικά θα απαντήσουν με βία. Γιατί γνωρίζουν πολύ καλά πως, όταν οι άνθρωποι οργανώνονται, όταν δεν φοβούνται, όταν δρουν συλλογικά και ανυποχώρητα, τότε τίποτα δεν μπορεί να τους κλονίσει.
Οι Σκουριές είναι καθρέφτης ενός κόσμου που ή θα αλλάξει ή θα πεθάνει.
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΡΥΞΗ – ΟΧΙ ΣΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ
Ρουβίκωνας
