[Εργατικός τομέας Ρουβίκωνα] Πανό που αναρτήθηκε σήμερα στη βιομηχανία επεξεργασίας και βαφής αλουμινίων «Analko», στις Αχαρνές, για τις άθλιες και επικίνδυνες συνθήκες εργασίας που επικρατούν
Analko: Παγίδα θανάτου για τους εργαζόμενους
👇Ακολουθεί στις φωτογραφίες αποδεικτικό υλικό
Σε μια χημική εργασιακή παγίδα θανάτου υποβάλλονται καθημερινά οι εργάτες – ως επί τον πλείστον μετανάστες – της εταιρείας Analko, εταιρείας επεξεργασίας και βαφής αλουμινίων, μια διαδικασία η οποία απαιτεί την χρήση πληθώρας χημικών, όλα άκρως τοξικά στην επαφή τους με ό,τι αναπνέει και κινείται.
Οι συνθήκες που επικρατούν στην Analko περιγράφουν την σύγχρονη πραγματικότητα και την πλήρη αδιαφορία της εργοδοσίας απέναντι στις ζωές των εργατών.
Εργάτες κυκλοφορούν με βερμούδες, φόρμες και παντόφλες, χωρίς ειδική μάσκα και μέτρα ατομικής προστασίας, σε χώρους καθαρισμού τοξικών χημικών, σε χώρους όπου γίνεται η τριβή των αλουμινίων και η ηλεκτροστατική βαφή. Δίπλα από τον χώρο που γίνεται η ηλεκτροστατική βαφή βρίσκεται εργαστήριο που γίνονται ηλεκτροκολλήσεις. Η εγκληματική αδιαφορία των υπεύθυνων του χώρου αγνοεί το γεγονός ότι είναι εξαιρετικά επικίνδυνο οι θερμές εργασίες (ηλεκτροκόλληση και κοπές μετάλλων) να γίνονται δίπλα σε
χώρους που υπάρχουν αφύλαχτα χημικά, καθώς οποιαδήποτε στιγμή μπορεί να δημιουργηθεί ανάφλεξη.
Υπό συνθήκες πλήρους απαξίωσης των μέτρων ασφαλείας και της ανθρώπινης ζωής, οι εργάτες κυκλοφορούν εκτεθειμένοι, εισπνέοντας τοξικά χημικά και υπό τον συνεχή κίνδυνο επικείμενης ανάφλεξης.
Στο εσωτερικό της εταιρείας η αισχρή εργατική πραγματικότητα της Analko επεκτείνεται.
Στους χώρους φύλαξης των χημικών αποβλήτων, η αποβολή τους γίνεται με σωλήνες που ξεκινούν από δεξαμενές οι οποίες καταλήγουν σε ανοιχτά φρεάτια, τα οποία βρίσκονται στα πλαϊνά των διαδρόμων κυκλοφορίας των εργαζομένων. Οι σωλήνες αποχέτευσης είναι τοποθετημένοι λίγο πιο πάνω από το άνοιγμα των φρεατίων κι έτσι τα χημικά πέφτουν από απόσταση περίπου ενός μέτρου. Αυτό σημαίνει ότι τα χημικά πέφτουν με ορμή και οποιαδήποτε ουσία που αποβάλλεται, όπως θειικό οξύ, διθειώδες νάτριο και καυστική σόδα, μεταφέρονται στην ατμόσφαιρα. Για να μην μετακινούνται οι σωλήνες από την ορμή της ροής, τοποθετούνται μπιτόνια πάνω τους. Αυτές είναι οι κοτζαμπάσικες γελοίες “πατέντες” των αφεντικών: σωλήνες από τις οποίες ρέουν χημικά απόβλητα ουσιών μένουν σταθερές με μπιτόνια και τα απόβλητα καταλήγουν σε ανοιχτά φρεάτια τα οποία είναι απροστάτευτα και συνεπώς γίνονται παγίδες εργατικών ατυχημάτων.
Στον ίδιο χώρο, υπάρχει διαρροή σε μία δεξαμενή χημικών, η οποία έχει δημιουργήσει ένα ρυάκι που έχει διαβρώσει το δάπεδο, γεγονός που σημαίνει ότι οι εργάτες που φορούν τα προσωπικά τους υποδήματα, άκρως ακατάλληλα για τον χώρο που εργάζονται, πατούν πάνω σε οξύ.
Όλος αυτός ο χημικός οχετός και κίνδυνος συνοδεύεται από την έλλειψη εξαερισμού στους εσωτερικούς χώρους, δίνοντας στις εγκαταστάσεις της Analko τον όρο που της αναλογεί: θάλαμος αερίων.
Η κόλαση συνεχίζεται στους χώρους που βρίσκονται οι δεξαμενές ανοδίωσης του αλουμινίου, μεγάλες “πισίνες” στις οποίες υπάρχει συνεχής ροή ρεύματος και που περιέχουν θειικό οξύ. Βρίσκονται περίπου στο ένα μέτρο από το έδαφος, είναι ακάλυπτες και δεν διαθέτουν κανένα προστατευτικό μηχανισμό. Ο χώρος είναι πολύ ζεστός, χωρίς εξαερισμό και είναι εύκολο κάποιος εργάτης/εργάτρια να λιποθυμήσει και να καταλήξει μέσα στις χημικές πισίνες, καθώς δεν υπάρχει κανένα μέτρο για την ασφάλειά τους.
Η Analko είναι το προϊόν ενός εγκληματικά αδιάφορου κράτους που ανάγει την ασφάλεια των εργαζομένων στην χρήση των ατομικών μέτρων προστασίας τα οποία όμως ούτε παρέχει ούτε τηρεί.
Δεν συζητάμε καν ότι η παύση εργασιών λόγω καύσωνα εφαρμόζεται ανάλογα με τα γούστα της εργοδοσίας.
Η σύγχρονη εργασιακή πραγματικότητα γεννάει εργατικά κολαστήρια που οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες μετατρέπονται σε αναλώσιμα προϊόντα προς χρήση των αφεντικών, διαγράφοντας κάθε νομικό και λογικό πλαίσιο διαφύλαξης της ακεραιότητας τους.
Η Analko προστίθεται στην πλέον τεράστια λίστα με τις εργασιακές γαλέρες και παγίδες εργαζομένων και μεταναστών, που πάνω στα σώματα και στις ζωές τους χτίζονται τα κέρδη του κεφαλαίου.
Εκμεταλλευόμενοι την ευαλωτότητα που έχουν δημιουργήσει κράτος και κεφάλαιο, διασφαλίζουν ότι η κόλαση δεν τελειώνει ποτέ, συνεχίζοντας να κατασκευάζουν και άλλες Μανωλάδες.
Υπενθυμίζουμε στους ανθρώπους της τάξης μας ότι μόνο στο πρώτο εξάμηνο του 2025 σκοτώθηκαν 114 εργάτες, πράγμα που σημαίνει πως περίπου κάθε 1,5 μέρα ένας άνθρωπος χάνει τη ζωή του εν ώρα εργασίας.
Στην περίπτωση της Analko,
βρισκόμαστε προ των πυλών να χάσουμε και άλλους εργαζόμενους/-ες, είτε από εργατικό ατύχημα σε μία από τις πάμπολλες εστίες κινδύνου για τις οποίες η εργοδοσία εγκληματικά αδιαφορεί ή από κάποια εργασιακή ασθένεια, πχ.
από τις ουσίες που εισπνέουν σε καθημερινή βάση.
Ενάντια στην βαρβαρότητα κράτους και κεφαλαίου η μόνη λύση είναι η οργανωμένη ταξική αντεπίθεση.
ΕΜΕΙΣ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΖΩΕΣ, ΑΥΤΟΙ ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ ΚΕΡΔΗ ΚΑΙ ΖΗΜΙΕΣ
Αν εσείς ή κάποιος/α που γνωρίζετε γίνεστε θύματα εργοδοτικών αυθαιρεσιών, καταγγείλτε το περιστατικό στον Εργατικό τομέα του Ρουβίκωνα και αγωνιστείτε μαζί μας.
