Να μην έχει αμφιβολία κανείς. Χωρίς το κύμα αλληλεγγύης ο Θεοφίλου θα είχε ισόβια. Η Ηριάννα δεν θα είχε καμία ελπίδα. Κι αυτό που βλέπουμε να συμβαίνει στη μικροκλίμακα της καταστολής ισχύει για τα πάντα. Ό,τι δεν διεκδικούμε το χάνουμε. Όπου σιωπούμε θαβόμαστε στη σιωπή.
Σήμερα,ξημερώματα Πέμπτης 20 Ιουλίου, επιτεθήκαμε στο Δημαρχείο Ζωγράφου, επιστρέφοντας ένα μικρό μερίδιο από τη βία και την τρομοκρατία που άσκησαν στους εργαζόμενους η δήμαρχος, Τίνα Καφατσάκη – Βλάχου, ο αντιδήμαρχος καθαριότητας, Σταύρος Αρμπιλιάς και οι λοιποί «υπεύθυνοι».
Το κεφάλαιο έχει λόγο να έχει στα χέρια του άμεσα τις αποφάσεις γα την νομισματική πολιτική ή τον χρηματοπιστωτικό τομέα. Αυτό που αφορά εμάς είναι ποιος έχει τα μέσα παραγωγής και αν λαμβάνουμε εμείς ως κοινωνική βάση τις αποφάσεις ή όχι. Η ΤτΕ είναι ένα φρουραρχείο της ντόπιας και διεθνούς καπιταλιστικής τάξης και ως τέτοιο είναι εχθρικό έδαφος. Ένα ακόμα άβατο, πλάι στο άβατο της δημοκρατίας.
Τέτοια γεγονότα δεν είναι ατυχήματα και οι ευθύνες βαραίνουν συγκεκριμένα πρόσωπα. Κι ενώ ακόμα δε μάθαμε τίποτα για το βαρύτατο τραυματισμό του συμβασιούχου στο ΧΥΤΑ Μαυροράχης, καθώς για το θέμα αυτό επικρατεί μία εντυπωσιακή ομερτά, δεν ισχύει το ίδιο για το θάνατο της 62χρονης εργάτριας του δήμου Ζωγράφου. Εκεί ξέρουμε πολύ καλά ποιοι ευθύνονται και δεν είναι άλλοι από τη δήμαρχο Ζωγράφου, Τίνα Καφατσάκη – Βλάχου και τον αντιδήμαρχο καθαριότητας, Σταύρο Αρμπιλιά. Οι καταγγελίες που είδαν το φως της δημοσιότητας λένε ότι η 62χρόνη ήταν επιφορτισμένη να δουλέψει 3 βάρδιες σε μιάμιση μέρα, ότι ήταν έξω στο δρόμο μαζεύοντας σκουπίδια στις 4 το μεσημέρι και ότι όταν την Παρασκευή ζήτησε να μη δουλέψει λόγω αδιαθεσίας, απειλήθηκε από τον επόπτη με πειθαρχικό λόγω “άνωθεν εντολών”. Έτσι βρεθήκαμε σήμερα εδώ, στο δημαρχείο Ζωγράφου, για να υπενθυμίσουμε στην Τίνα Καφατσάκη και στον Σταύρο Αρμπιλιά ότι αυτοί είναι οι πραγματικοί υπαίτιοι του θανάτου της Ντανιέλας Πρελορέντζου και ότι τα κούφια λόγια τους και οι υποκριτικές τους ανακοινώσεις δεν πείθουν κανέναν.
Εχει όμως την αξία του αυτό το φύλλο συκής γιατί στους καιρούς κοινωνικής ξηρασίας που ζούμε επιβεβαιώνει μια ιστορική αλήθεια. Οι αγώνες έχουν αποτέλεσμα. Ακόμα και οι μικροί, μειοψηφικοί. Ο καθένας και η καθεμιά μπορεί να φανταστεί τι είδους αποτελέσματα μπορεί να έχουν αγώνες μεγάλοι, μαχητικοί, που αγκαλιάζουν κοινωνικές πλειοψηφίες.