[Γιαννιτσά] Πραγματοποιήθηκε παρέμβαση από το Δίκτυο συνδεδεμένων μελών της περιοχής με πανό και μοίρασμα κειμένων στο Γενικό Νοσοκομείο Γιαννιτσών, για τις άθλιες συνθήκες που επικρατούν στο δημόσιο σύστημα υγείας της περιοχής. Κείμενα μοιράστηκαν επίσης στο τοπικό...
Συγκέντρωση έξω από τα κεντρικά του ΟΚΑΝΑ στο κέντρο της Αθήνας, ενάντια στη διάλυση των δημόσιων δομών απεξάρτησης και ψυχικής υγείας. Τον περασμένο Ιούλιο και φυσικά λίγο πριν κλείσει η Βουλή, η κυβέρνηση, χωρίς κανένα διάλογο με τους σχετιζόμενους φορείς, ψηφίζει...
[Θεσσαλονίκη] Παρέμβαση στο πολιτικό γραφείο του Δημήτρη Βαρτζόπουλου, Υφυπουργού Υγείας και αρμόδιου για θέματα ψυχικής υγείας, ενάντια στη διάλυση των δημόσιων δομών απεξάρτησης και ψυχικής υγείας. Τον περασμένο Ιούλιο και φυσικά λίγο πριν κλείσει η Βουλή, η...
Τα αφεντικά της ιδιωτικής υγείας για χρόνια παρασιτούν στο δημόσιο, βυζαίνοντας τα ασφαλιστικά ταμεία, εκμεταλλευόμενοι για δικό τους κέρδος δημόσιο εξοπλισμό, ψαρεύοντας πελατεία μέσω μεγαλογιατρών (συχνά μετόχων) στα δημόσια νοσοκομεία και συχνά μπλοκάροντας εκ των έσω την λειτουργία τους. Πρέπει να τα τελειώσουμε.
Οι ζωές απλών ανθρώπων κρέμονται από μια κλωστή, από δομές υγείας που παραπαίουν. Πλέον αυτά που κάποιος θα έπρεπε να θεωρεί δεδομένα, όπως είναι η δημόσια παροχή υγείας, αναιρούνται. Η κοινωνία μας έρχεται αντιμέτωπη, όχι απλά με τη σήψη του συστήματος αντικρίζοντας τις άθλιες συνθήκες στις οποίες βρίσκονται νοσοκομεία και δημόσια ιατρεία, αλλά ακόμα και με την περαιτέρω υποβάθμισή τους, αφού αυτή εξυπηρετεί τα συμφέροντα των λίγων και “εκλεκτών”.
Γκαϊανέ Κασαρτζιάν, αυτό είναι το όνομα της Αρμένισσας προλετάριας που πήδηξε στο κενό για να μην πιαστεί να εργάζεται παράνομα. Και όχι δεν ήταν η μοίρα της αυτή. Αργά ή γρήγορα όλοι οι άνθρωποι σε αυτή την ταξική θέση θα καταλάβουν ότι υπάρχει και μια άλλη μοίρα. Κι όταν το καταλάβουν θα πάψουν να πέφτουν αυτοί απο τα παράθυρα και θα αρχίσουν να πέφτουν αυτοί που τους αξίζει.
Το ειδικό καθεστώς, η περιθωριοποίηση και ο αποκλεισμός ανθρώπων από την ιατρική περίθαλψη και φροντίδα με βάση ταξικά, φυλετικά ή και έμφυλα κριτήρια είναι ένα ακόμα από τα μέτωπα του κοινωνικού πολέμου. Δεν περιμένουμε κανένα κράτος να σπάσει το απόστημα της διαφθοράς όπως αρέσκονται να εξαγγέλλουν οι πολιτικοί του προϊστάμενοι.
Εμείς στο όνομα πρώτα απο όλα του εαυτού μας ως άνθρωποι της βάσης απαντάμε σε μια πρόκληση που μας αφορά. Δεν περιμένουμε απο το σύστημα να υπονομεύσει τον εαυτό του. Κάνουμε το λίγο που μπορούμε. Αλλά το λίγο είναι περισσότερο απο το τίποτα.
Η ματαιότητα να περιμένουμε από το κράτος να κάνει “καθάρσεις” εδώ και δεκαετίες έχει αποδειχτεί. Δεν έχουμε την φαντασίωση ότι οι δικές μας παρεμβάσεις θα το πετύχουν. Δεν υπάρχουν σωτήρες. Μόνο η ενεργή κοινωνική συνείδηση, η εκγρήγορση και η ετοιμότητα όλων να αντιμετωπίσουμε τέτοια φαινόμενα, το θάρρος και η αλληλεγγύη μπορούν να λύσουν προβλήματα που κράτος και κεφάλαιο διαιωνίζουν.