Εμείς ως Ρουβίκωνας επιλέξαμε την Κυριακή 4/2 να υπερασπιστούμε το στέκι Δίστομο και την αντιφασιστική πλατεία του Άγιου Παντελεήμονα. Ξέρουμε πόσο ενοχλεί τον φασισμό η απώλεια του “κάστρου” που με τόση χαρά του αναγνώριζαν οι καθεστωτικοί παράγοντες, από πολιτικούς ως ΜΜΕ. Την “μέρα της δόξας” για την ακροδεξιά εμείς αυτό το καρφί στο μάτι της που λέγεται Άγιος Παντελεήμονας θα το σπρώξουμε ακόμα βαθύτερα.
Όσον αφορά εμάς, όπως και όλους τους υπόλοιπους αγωνιστές, γνωρίζουμε από τώρα ότι όταν η «ανεξάρτητη» Δικαιοσύνη λάβει εντολή, θα προσπαθήσει να μας χτυπήσει όσο μπορεί περισσότερο.
Ο άνθρωπος όσο χρωστάει είναι αλυσοδεμένος και ζει με τον καθημερινό φόβο να του πάρουν ακόμη και το ελάχιστο βιοποριστικό μέσο που του έχει απομείνει. Ο φόβος πρέπει να αλλάξει στρατόπεδο.
Σήμερα στις 10:05 πραγματοποίησαμε παρέμβαση στο συμβολαιογραφείο της Ουρανίας Καυμενάκη ( Θεμιστοκλεους 42 2ορ όροφος ) που πληστιριάζει πρώτες κατοικίες για λογαριασμό της Eurobank και καταστρέψαμε ηλεκτρικές συσκευές, υπολογιστές και εκτυπωτές με αλατόνερο....
Η συμμετοχή σε έναν τέτοιο πόλεμο, είναι για τον πολιτικά μαχόμενο, βουτιά στα βαθιά της πραγματικότητας. Εκεί που συνοψίζονται οι χειρότερες πιθανές εξελίξεις κάθε ανατρεπτικής εξέλιξης. Υπάρχουν πολλά διδάγματα που μεταφέρει αυτή η εμπειρία. Πολιτικά διδάγματα, πέρα από το συμβολικό και ηθικό κεφάλαιο της στράτευσης.
As anarchists we know that the only definitive answer lies on internationalist solidarity between organized, struggling oppressed peoples. We are under no illusions that at this point the still infant solidarity can overturn the plans of the global rulers. Under currentcircumstances what can be achieved is giving small battles, there where it is possible, in order to sabotage the war process that is under way. [This is necessary in order] to preserve social awareness, [in order] to be capitalized in case avoiding hell becomes inevitable. That is why we attacked S. Arabian embassy in Athens. In terms of a highly symbolic protest, we call for everyone to think about that staying apathetic to these events equals to staying apathetic to our own misery. The one that we live now, as well as the -even worse- one that is coming.
Από τη στιγμή που είδαμε τις πρώτες εικόνες ξέραμε ότι έπρεπε να κάνουμε κάτι. Η επίθεση στο κτίριο της Περιφέρειας ήταν το ελάχιστο που θα μπορούσαμε να κάνουμε, όμως νιώσαμε ότι οι συνηθισμένες δράσεις που κάνουμε μέχρι τώρα δε θα είχαν να πουν τίποτα στον κόσμο που καταστράφηκε. Δεδομένης της γεωγραφικής εγγύτητας των περιοχών που χτυπήθηκαν, αποφασίσαμε να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να στηρίξουμε τους ανθρώπους αυτούς. Δεν ήταν ώρα ούτε για κριτική, ούτε για αναζήτηση ευθυνών, ούτε για πολιτική δουλειά, ούτε για τίποτα από όλα αυτά. Με σπασμένες τζαμαρίες δε γεμίζει το στομάχι…
Χτες μετά το κλείσιμο του ΒΟΞ και κατά την αποχώρηση του από τη περιοχή, ο σύντροφος μας ΠΠ δέχτηκε την επίθεση των δυνάμεων καταστολής, χτυπήθηκε άγρια και συνελήφθη.
Ο Ρουβίκωνας, οι οργανώσεις και ο κόσμος του αγώνα, οι αναρχικοί, θα συνεχίσουν να κινούνται στη πρώτη γραμμή για την αναστροφή της κάμψης των κοινωνικών αγώνων και την οργανωτική και πολιτική ανασυγκρότηση των εκμεταλλευόμενων σε όλα τα κοινωνικά και ταξικά πεδία.
Εν όψει της επίσκεψης Τσίπρα στη ΔΕΘ η Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης, η αναρχική συλλογικότητα Ρουβίκωνας καθώς και σύντροφοι/ισσες εισέβαλαν στο Υ.ΜΑ.Θ. Όλοι και όλες στην πορεία το Σάββατο 9/9, στις 18:00, στην Καμάρα. Ακολουθεί το κάλεσμα της Αναρχικής Ομοσπονδίας.
Η ματαιότητα να περιμένουμε από το κράτος να κάνει “καθάρσεις” εδώ και δεκαετίες έχει αποδειχτεί. Δεν έχουμε την φαντασίωση ότι οι δικές μας παρεμβάσεις θα το πετύχουν. Δεν υπάρχουν σωτήρες. Μόνο η ενεργή κοινωνική συνείδηση, η εκγρήγορση και η ετοιμότητα όλων να αντιμετωπίσουμε τέτοια φαινόμενα, το θάρρος και η αλληλεγγύη μπορούν να λύσουν προβλήματα που κράτος και κεφάλαιο διαιωνίζουν.
Η κρίση, ανάμεσα στα άλλα, αναδιάρθρωσε την ταξική δομή της Ελληνικής κοινωνίας. Όπως κάνουν πάντα οι κρίσεις εκτός από το παραδοσιακό προλεταριακό κομμάτι – αυτό που και την εποχή των παχιών αγελάδων ίδρωνε για να βγάλει πέρα – συντρίβουν και αυτό που βρίσκεται λίγα σκαλιά πιο πάνω.
Όταν οι μάσκες έχουν πέσει τόσο απροκάλυπτα, όταν ο μόνος σκοπός επιβολής νέων φόρων είναι η αποπληρωμή ενός χρέους που δημιούργησαν τα εγκλήματα του Χρηματιστηρίου, του Βατοπεδίου, των Βουλγαράκηδων, των Μαντέληδων και των Τσουκάτων, οι οποίοι παρεπιπτόντως κυκλοφορούν ελεύθεροι κι ωραίοι, τότε δε μένουν και πολλές επιλογές. ΑΡΝΗΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ
Για όλους αυτούς τους λόγους επισκεφθήκαμε σήμερα το συμβολαιογραφικό γραφείο της Κ. Μορφονιού στην οδό Χ. Τρικούπη 24. Δυστυχώς δεν καταφέραμε να εισβάλουμε στο εσωτερικό των γραφείων αφού η Κ. Μορφονιού γνωρίζοντας τον αντικοινωνικό ρόλο που επιτελεί έχει μετατρέψει το γραφείο της σε φρούριο.
Βρεθήκαμε λοιπόν σήμερα εδώ, στεκόμενοι δίπλα στον αγώνα όλων των κρατούμενων. Εισβάλαμε συμβολικά στο υπουργείο Δικαιοσύνης κι ενώσαμε τις φωνές μας με τις δικές τους στον αγώνα τους για ζωή και αξιοπρέπεια μέσα στα κελιά της Δημοκρατίας. Όταν χτυπάτε έναν από εμάς, χτυπάτε όλους μας.