Από την 1η Ιουλίου, μετά την λήξη της καραντίνας, το Ελληνικό κράτος αποφάσισε το άνοιγα του τουρισμού. Μετά βαΐων και κλάδων είδαμε υποδοχές αεροσκαφών, είδαμε μια ομοβροντία δημοσιευμάτων και ρεπορτάζ που με διθυραμβικό τρόπο προσπαθούσαν να πείσουν για μια «επιστροφή στην κανονικότητα» δημιουργώντας την ψευδαίσθηση ότι το πρόβλημα της πανδημίας είχε de facto ξεπεραστεί.
Την ώρα που οι χειρισμοί της κυβέρνησης Μητσοτάκη όσον αφορά την νέα έξαρση της πανδημίας εξελίσσονται σε φιάσκο και τα ελληνοτουρκικά αναδεικνύονται όλο και περισσότερο σε μια κλιμακούμενη απειλή πολεμικής αναμέτρησης, η εκκένωση της Terra Incognita αποτελεί ξεκάθαρα αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης από τα μείζονα προβλήματα που απειλούν την κοινωνική βάση.
Καθημερινά καταγγέλλεται το εργασιακό κάτεργο που βιώνουν οι διανομείς στον χώρο του επισιτισμού, έναν χώρο-συνώνυμο, ουσιαστικά, της ελληνικής οικονομίας. Οι εξαντλητικές συνθήκες εργασίας και η παντελής έλλειψη προστατευτικών μέσων, είναι μερικά μόνο παραδείγματα της εργοδοτικής αυθαιρεσίας που ζει και βασιλεύει και σε αυτόν τον κλάδο, ο οποίος μετράει δεκάδες νεκρούς και τραυματίες στους δρόμους σε ετήσια βάση.
Αυτό που συμβαίνει, εδώ και μια δεκαετία, στο Παιδοκαρδιοχειρουργικό Κέντρο του νοσοκομείου «Αγία Σοφία» είναι απλό. Ενώ πρόκειται για το μοναδικό στο είδος του Κέντρο σε όλο το Ε.Σ.Υ., το κράτος ψάχνει τρόπο να το ξεφορτωθεί και να στέλνει όλη την κίνηση στο «Ωνάσειο», προφανώς στα πλαίσια συνηθισμένης διαπλοκής κράτους και κεφαλαίου στην Ελλάδα και παντού. Αυτό όμως δεν είναι εύκολο. Και λόγω του ότι αφορά δημόσιες υπηρεσίες αλλά και λόγω της φύσης του ιατρικού αντικειμένου (παιδιά με καρδιοπάθειες) που προκαλεί κατακραυγή.
Ανθίζει στην Ελλάδα η ιδιότητα του αφεντικού που ειδικεύεται στην τέχνη του “μπράβου”, άλλωστε γιατί να πληρώνεις άλλους άμα μπορείς να κάνεις τη δουλειά μόνος σου; Η τακτική αυτή βρήκε εφαρμογή και στο ξενοδοχείο Parnis Palace Hotel Suites στις Αχαρνές, ιδιοκτησίας Καβαλλάρη (“γνωστού επιχειρηματία της περιοχής”, ως συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις), όπου εργαζόμενη ξυλοκοπήθηκε όταν αρνήθηκε να δουλέψει 16 ώρες την ημέρα.
Ο Χάρης Αμπράζης και ο Σωτήρης Αβδελίδης, συνήγοροι υπεράσπισης του Μανώλη Κούκουρα που μαζί με τον Αλέξανδρο Λουτσάι καταδικάστηκαν για τον ομαδικό βιασμό και τη δολοφονία της Ελένης Τοπαλούδη, παρέβησαν κάθε έννοια δεοντολογίας και καθήκοντος. Με το απύθμενο και προκλητικό θράσος τους, ουσιαστικά χρησιμοποίησαν το ίδιο σεξιστικό δηλητήριο που διάφοροι ξερνούσαν από την πρώτη στιγμή της εξαφάνισης της Ελένης Τοπαλούδη, πριν καν διαπιστωθεί ο βιασμός και η δολοφονία της, και που, όπως συνηθίζεται σε τέτοιες περιπτώσεις, είχε στόχο να αντιστρέψει τον ρόλο θύματος και θύτη και να μειώσει, να κανιβαλίσει, να σπιλώσει το θύμα.
Την Παρασκευή 10 Ιουλίου επισκεφτήκαμε τα γραφεία των καθηγητών, Παπασπύρου και Κάπρου, του κοσμήτορα, Κοζύρη και το εργαστήριο του ανεκδιήγητου Πολιτόπουλου. Να έχουν στο νου τους οι εκφραστές τέτοιων συμπεριφορών μέσα στις σχολές ότι θα μας έχουν απέναντι. Οποιοσδήποτε/-αδηποτε καθηγητής/-τρια επιτίθεται ή αποκλείει φοιτητή/-τρια της τάξης μας από εκπαιδευτικες διαδικασίες και διαδικασίες που συχνά επηρεάζουν τη μετέπειτα εργασιακή μας δύναμη (όπως είναι οι εξετάσεις) θα παίρνει την απάντησή του… Η παρέμβαση αυτή αποτελεί μια ελάχιστη κίνηση και το αν θα επιστρέψουμε εξαρτάται άμεσα από το αν θα μάθουμε για παρόμοια περιστατικά εκ νέου.
Παραδόθηκαν σήμερα το απόγευμα είδη πρώτης ανάγκης σε μωρομάνες προσφύγισσες που βρίσκονται στην Πλ. Βικτωρίας, αιχμάλωτες ενός συστήματος που τις θέλει αόρατες, παρατημένες και άστεγες σε πλατείες, στοιβαγμένες και φυλακισμένες σε “καμπ” – στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Από τη μεριά μας ξεκαθαρίσουμε ότι «σηκώνουμε κάθε γάντι» που μας πετά η εξουσία. Τέτοιες κατασταλτικές απόπειρες τις περιμένουμε. Ξέραμε ότι αγώνας ενάντια στο ναρκεμπόριο και τις μαφίες θα προκαλούσε την οργή των αρχών. Είναι πολλά τα λεφτά και είναι και ακόμα περισσότερα τα πολιτικά διακυβεύματα στα Εξάρχεια. Ξέρουμε ότι όσοι αγωνίζονται σήμερα θα μπουν στο στόχαστρο, όχι μόνο για να ικανοποιηθούν οι επικοινωνιακές τρομολαγνείες της κυβέρνησης, αλλά και προληπτικά για τα όσα μας ετοιμάζει κράτος και κεφάλαιο το επόμενο διάστημα.
Να συγκροτήσουμε ένα ταξικό μέτωπο των πληττόμενων υποκειμένων στο χώρο της Παιδείας, με το κέντρο βάρους να πέφτει στα όσα χάνουμε και στα όσα θα διεκδικήσουμε.
Το νέο επίπεδο της καταστολής απέναντι στην συλλογικότητά μας χρησιμοποιεί τις δοκιμασμένες τακτικές των στημένων δικαστικών διώξεων. Με μια αστεία δικογραφία, βασισμένη σε φήμες που ισχυρίζονται ότι άκουσαν όσοι κατέθεσαν επιχειρούν να φορτώσουν σε δυο μέλη μας, τον Νίκο Ματαράγκα και τον Γιώργο Καλαιτζίδη στον μεν πρώτο την «φυσική αυτουργία» και στον δεύτερο την «ηθική αυτουργία» για την εκτέλεση ενός μέλους του κυκλώματος στα Εξάρχεια. Χωρίς αμφιβολία αυτή είναι η μεγάλη τους έφοδος για να κρατήσουν την προεκλογική τους υπόσχεση, να χαρακτηρίσουν τον Ρουβίκωνα τρομοκρατική οργάνωση…
Μουσική εκδήλωση μνήμης για τους πεσόντες της Καισαριανής με τον Κωσταντή Πιστιόλη. Σάββατο 4 Ιουλίου στις 21:00 στο Σκοπευτήριο Καισαριανής. Θα προηγηθεί στις 19:30 η προβολή του ντοκιμαντέρ “Οι Παρτιζάνοι των Αθηνών” στο Κοινωνικό Κέντρο Σκοπευτήριο (Ηρώς Κωνσταντοπούλου 16-18).
Το κράτος στοχοποιεί το κίνημα ενάντια στο εμπόριο ναρκωτικών στα Εξάρχεια. Με ένα κατασκευασμένο κατηγορητήριο και με στημένους ψευδομάρτυρες, οι διωκτικές αρχές, επιχειρούν την εξόντωση αγωνιστών, που επί σειρά ετών στέκονται απέναντι στις μαφίες των ναρκωτικών.
Εμείς στεκόμαστε απέναντι σε όσους καπηλεύονται τις οποιεσδήποτε συνθήκες, πόσο μάλλον όταν αυτές είναι μια παγκοσμίου βεληνεκούς καταστροφή, για να βγουν κερδισμένοι