Την Παρασκευή 26/11 συνεχίζεται η δίκη του Μ. Σεϊσίδη σε δεύτερο βαθμό, για την υπόθεση της ένοπλης ληστείας της Εθνική Τράπεζας της οδού Σόλωνος, στις 16/01/2006. Πρόκειται για μια ιστορία που κρατάει χρόνια, με τους κρατικούς μηχανισμούς καταστολής και τα μιντιακά μέσα προπαγάνδας τους να μην έχουν χάσει σε κάθε περίπτωση την ευκαιρία να δείξουν το βίαιο και εχθρικό τους φυσικά πρόσωπο.
Δεν υπάρχει κανένα περιθώριο παρεξήγησης, η αναπληρώτρια υπουργός υγείας Μίνα Γκάγκα μας ανακοίνωσε ότι τα δημόσια νοσοκομεία μετατρέπονται σχεδόν αποκλειστικά σε κλινικές covid. Η μόνη εξαίρεση για να βρεις χειρουργικό κρεβάτι, θεωρητικά τουλάχιστον, είναι να πεθαίνεις από καρκίνο ή τροχαίο. Διαφορετικά, μπορείς κάλλιστα να βρεις μια πολυτελή πλην πανάκριβη ιδιωτική κλινική, να νοσηλευτείς για να μην πεθάνεις.
Πολιτικοί όπως ο Σκέρτσος νομίζουν ότι έχουν την πολυτέλεια να μας εξαθλιώνουν και να μας εξαπατούν ταυτόχρονα, με δηλώσεις που θέτουν σε διαπραγμάτευση τις υπηρεσίες και τις ελευθερίες που δικαιούται η κοινωνία. Η μόνη απάντηση που θα πάρουν, είναι ότι η κοινωνία δικαιούται τα πάντα.
Καθημερινά στα ΜΜΕ παρελαύνουν λαμόγια διαφόρων φυραμάτων, επαγγελματίες πολιτικοί, λούμπεν φιλελεύθεροι κυβερνητικοί παράγοντες, επιχειρηματίες, επενδυτές, διαπλεκόμενοι τεχνοκράτες και golden boys, όλοι με ένα σημείο κοινό: Είναι τσιμπούρια πάνω στο σώμα της...
Τον Φωτακίδη τον καταδεικνύουμε ως υπεύθυνο της νέας ληστρικής καπιταλιστικής επέλασης και αποικιοποίησης στην Ελλάδα, ως το νέο πολιορκητικό κριό του διεθνούς κεφαλαίου, που ανοίγει ένα ακόμη κεφάλαιο περιπετειών για τη βάση και η κυβέρνηση της ΝΔ χαιρετίζει περήφανα.
Αυτό που γίνεται στην Βόρεια Εύβοια πάνω στις στάχτες των καμένων (και ήδη ξεχασμένων) δασικών εκτάσεων και κατεστραμμένων τοπικών κοινοτήτων, είναι ένα ακόμα μνημείο κρατικού θράσους.
Στις 21/09/2021 οι γαλλικές αρχές προχώρησαν στη δίωξη 7 αντιφασιστών συντρόφων φίλα προσκείμενων στη «La GALE» (Groupe Antifasciste Lyon et Environs), αφού καταγράφηκαν από κάμερες ασφαλείας. Λίγες ώρες αργότερα, 4 από αυτούς ρίχτηκαν στη φυλακή, ενώ οι άλλοι 3 τέθηκαν υπό δικαστικό έλεγχο. Θα αναρωτηθεί κανείς: καλά, μόνο αυτούς κατέγραψαν οι κάμερες; Προφανώς και όχι είναι η απάντηση. Ξέρουμε πολύ καλά ότι σε τέτοιες περιπτώσεις το κράτος και οι κατασταλτικοί και νομικοί μηχανισμοί του είναι πολύ επιλεκτικοί, και διώκουν πάντοτε τα αγωνιζόμενα, αλλά επικίνδυνα για αυτούς κομμάτια της κοινωνίας, τους αγωνιστές και τις αγωνίστριες.